Pietnasty

Witamy

lampy Warszawa kinkiety biokominki cashium artykuly reklamowe

krzyk. Serce waliło mi jak młot, byłam cała zlana potem i przerażona. Jego wspomnienie męczyło mnie cały nastepny dzień. Próbowałam o nim nie myśleć, ale nie potrafiłam  się od niego odczepić. W noc z niedzieli na poniedziałek nie przyśniło mi się już nic. Ale za to obudziłam się o godzine wcześniej niż zwykle. Byłam niespokojna, ciągle myślałam o tym wypadku. I gdy na ulicy w drodze do szkoły spotkałam Jolkę, opowidziałam jej mój sen. Ona śmiała się z niego-żartowałą, że ma zamiar

jeśli skomentujecie tą wyżej to dam nową. Pewna rodzina z dwójką dzieci wprowadziła się do dużego domu. Głosiła legenda że każdy poprzednik mieszkający w tym domu znikał w niewyjaśnionych okolicznościach. Ale dorośli w to nie uwierzyli lecz dzieci postanowiły sprawdzić każdy zakamarek domu. W piwnicy, w salonie, ogrodach i reszcie pokojach lecz niczego nie znaleźli. po skrzypiących schodach na górę i szukali. Znajdywali tam różne obrazy i inne starocie lecz gdy chłopiec przeszedł koło okna

nagle usłyszała jakieś piski z szafy. Bała się otworzyć, ale podeszła żeby rozpoznać po głosie zwierze, nagle drzwi same się troche otworzyły. Sandra nie chciała wiedzieć co tam jest więc je zamknęła. Lecz znowu się otworzyły ale tym razem z trzeskiem że aż odskoczyła na bok. W szafie siedział mały, biały królik. Po chwili usłyszał jakieś ryknięcie a kiedy się odwróciła zauważyła tylko jakieś pazury i poczuł straszny ból w nodze okazało się że w ułamku sekundy już jej niemiała. Rodzice Sandry

śmierć dopadła nieznajomego właśnie pod Topolimi Górami. Niestety nie dowiedziano się nigdy kim był i skąd pochodził. Wielokrotnie też zadawano sobie pytanie, czy założył stryczek własnoręcznie, czy tez założono mu go przemocą. Być może był zdrajcą, a może zdesperowanym Żydem uciekającym z transportu czy okolicznej kryjówki. Ubranie wisielca było zniszczone ale elegantów w czasie wojny nie spotykało się często. Jedna rzecz szczególnie rzucała się w oczy. Wisielec miał niewłaściwie założone

nagle usłyszała jakieś piski z szafy. Bała się otworzyć, ale podeszła żeby rozpoznać po głosie zwierze, nagle drzwi same się troche otworzyły. Sandra nie chciała wiedzieć co tam jest więc je zamknęła. Lecz znowu się otworzyły ale tym razem z trzeskiem że aż odskoczyła na bok. W szafie siedział mały, biały królik. Po chwili usłyszał jakieś ryknięcie a kiedy się odwróciła zauważyła tylko jakieś pazury i poczuł straszny ból w nodze okazało się że w ułamku sekundy już jej niemiała. Rodzice Sandry

10 lat rodzice na długo zostawiali mnie samą. Wcześniej były to najdłżej dwie godziny. Później były to wręcz całe dnie. W domu zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Coś spadało z hukiem, jednak gdy szukałam tego przemdiotu to nic nie znajdywałam. Czułam jak gdyby ktoś mnie dźgał palcem w ramie czy plecy. Czasami widziałam niebieskie obłoki przesuwające się w stronę mojego pokoju. Czesto też, gdy byłam sama i coś robilam nagle odczuwałam ogromny niepokój i napływ jakgdyby złej energii. Do dziś

jestem walnięta, że cię słucham! Ale niech ci będzie!<. 15 minut później stały już na przystanku kilka skrzyżowań dalej. Zamiast tego zobaczyły, jak w stronę, z której przyszły, pędzi policyjny radiowóz, straż pożarna i karetka pogotowia na sygnale. Po chwili jakiś facet zatrzymał się swoją toyotą i powiedział: Nie macie na co czekać, ulica jest zablokowana. Jakiś samochód zdemolował przystanek, policja wstrzymała ruch. Chyba są zabici i ranni. Od tego wyapdku mineło już kilka tygodni,

powaznych klótni. Do czasu, kiedy zonie przysnilo sie, ze wyjazd bedzie dla nas obojga wspaniala przygoda i nie pokrzyzuje jej planow zawodowych. Nie umiala mi jednak tego snu opowiedziec. Twierdzila, ze poprostu obudzila sie z przeswiadczeniem, ze bedzie dobrze i jedyne co pamieta, to polozony na wzgorzu dom, w ktorym mieszkamy w Irlandii. Nie wiedziala gdzie on sie nzajduje, opisala jednak jego wyglad. Dom zaczal jej sie snic niemal co noc. Przypisywalem to napieciu w jakim zyla i -prawde

bałam sie zostawać sama w domu. Właściwie do dziś odczuwam pewien strach, gdy jestem sama, jest ciemno i gdy np jest burza. Piętno z dzieciństwa pozostało i chyba już na zawsze pozostanie w mojej głowie. W moim domu jest wiele starych rzeczy. Ogromny zegar po prababci, wiele oprawionych fotografii moich przodków i pełno starych drobiazgów porozrzucanych po całym mieszkaniu. Nie lubię ich, nie lubię ich dotykać, ani nawet na nie patrzeć. Przyprawiają mnie o gęsią skórkę. DLaczego? Gdy miałam