Witamy

pozycjonowanie www My homepage sagaform Moja pierwsza stonka wywoz gruzu Poznan

krew, jej oczy zbielały i pokazały się wszystkie żyły. Alex cofał się w stronę tylnych drzwi. Lili wyciągała dłonie ku niemu. W końcu zaczęła za nim iść. Chłopak chwycił butelkę i rozbił ją na głowie zombie. Pobiegł do swojego pokoju i wziął z tamtąd kij do basebola. Wrócił do miejsca gdzie stała dziewczyna wyjąca przerażliwie. Krzyknął i zaczął okładać postać kijem. Zombie chwyciło go za szyję i zaczeło dusić. Zebrał resztki sił i uderzył Lili jeszcze raz. Wygłądała zwyczajnie, tylko

wpadli w poślizg. Lecz jedna staruszka ciągle się sprzeczała i mówiła że na drodze widziała białego królika. Coś strasznie śmierdziało jakąś padliną. Zapach dobiegał z pokoju obok. Pomyślała, że może to lokator tamtego pokoju coś gotował na śniadanie i niedokładnie zmył naczynia. Chciała zapukać czwarty raz ale drzwi same się otworzyły, a w nich stał pół żywy mężczyzna z podrapaną twarzą. szybko wbiegła do jego pokoju żeby zadzwonić do rodziców. Podbiegła do telefonu, wykręcił numer ale

nie wiem, co to było. Czy to tylko moja chora wyobraźnia czy to zdarzyło się naprawde? Do dziś miewam napady panicznego strachu i lęku, jednak zawsze jakoś daje sobie z tym radę. Pewnej nocy trzy koleżanki umówiły się na wywoływanie duchów. Około godziny 22 rozpoczęły seans. Ku ich zdziwieniu duch się zjawił. Wypytywały go o różne rzeczy ale on reagował tylko stukaniem. Dziewczynki pomyślały, że chce je przed czymś ostrzec ponieważ czarną kredą zaczął mazać po ścianie w rogu pokoju. Kiedy

Magda 16 letnia dziewczyna z gór świętokrzyskich. Pewnej nocy umówiła się z koleżankami u niej w domu na oglądanie horrorów. Specjalnie na tę okazję wypożyczyły film pt: "CandyMan". Po obejrzeniu filmu wybiła północ. Dziewczyny strasznie się bały ale nie Magda. Postanowiła więc ona udowodnić im że nie ma żadnego CandyMana. Poszły wszystkie na górę domu do wielkiego starego lustra na strychu. Magda stanęła przed antykiem a jaj koleżanki dygocąc ze strachu ustawiły się przy schodach wyjściowych.

jeśli skomentujecie tą wyżej to dam nową. Pewna rodzina z dwójką dzieci wprowadziła się do dużego domu. Głosiła legenda że każdy poprzednik mieszkający w tym domu znikał w niewyjaśnionych okolicznościach. Ale dorośli w to nie uwierzyli lecz dzieci postanowiły sprawdzić każdy zakamarek domu. W piwnicy, w salonie, ogrodach i reszcie pokojach lecz niczego nie znaleźli. po skrzypiących schodach na górę i szukali. Znajdywali tam różne obrazy i inne starocie lecz gdy chłopiec przeszedł koło okna

10 lat rodzice na długo zostawiali mnie samą. Wcześniej były to najdłżej dwie godziny. Później były to wręcz całe dnie. W domu zaczęły się dziać dziwne rzeczy. Coś spadało z hukiem, jednak gdy szukałam tego przemdiotu to nic nie znajdywałam. Czułam jak gdyby ktoś mnie dźgał palcem w ramie czy plecy. Czasami widziałam niebieskie obłoki przesuwające się w stronę mojego pokoju. Czesto też, gdy byłam sama i coś robilam nagle odczuwałam ogromny niepokój i napływ jakgdyby złej energii. Do dziś

jestem walnięta, że cię słucham! Ale niech ci będzie!<. 15 minut później stały już na przystanku kilka skrzyżowań dalej. Zamiast tego zobaczyły, jak w stronę, z której przyszły, pędzi policyjny radiowóz, straż pożarna i karetka pogotowia na sygnale. Po chwili jakiś facet zatrzymał się swoją toyotą i powiedział: Nie macie na co czekać, ulica jest zablokowana. Jakiś samochód zdemolował przystanek, policja wstrzymała ruch. Chyba są zabici i ranni. Od tego wyapdku mineło już kilka tygodni,

powaznych klótni. Do czasu, kiedy zonie przysnilo sie, ze wyjazd bedzie dla nas obojga wspaniala przygoda i nie pokrzyzuje jej planow zawodowych. Nie umiala mi jednak tego snu opowiedziec. Twierdzila, ze poprostu obudzila sie z przeswiadczeniem, ze bedzie dobrze i jedyne co pamieta, to polozony na wzgorzu dom, w ktorym mieszkamy w Irlandii. Nie wiedziala gdzie on sie nzajduje, opisala jednak jego wyglad. Dom zaczal jej sie snic niemal co noc. Przypisywalem to napieciu w jakim zyla i -prawde

bałam sie zostawać sama w domu. Właściwie do dziś odczuwam pewien strach, gdy jestem sama, jest ciemno i gdy np jest burza. Piętno z dzieciństwa pozostało i chyba już na zawsze pozostanie w mojej głowie. W moim domu jest wiele starych rzeczy. Ogromny zegar po prababci, wiele oprawionych fotografii moich przodków i pełno starych drobiazgów porozrzucanych po całym mieszkaniu. Nie lubię ich, nie lubię ich dotykać, ani nawet na nie patrzeć. Przyprawiają mnie o gęsią skórkę. DLaczego? Gdy miałam